Diabetes type 1 wordt veroorzaakt door de vernietiging van de bètacellen genoeg om de symptomen te produceren; deze cellen, die in de eilandjes van Langerhans in de alvleesklier, produceren en uitscheiden insuline, het hormoon dat verantwoordelijk is enkel voor het toestaan ​​van glucose aan te gaan uit het bloed in cellen (in aanvulling op het hormoon amyline, een ander hormoon nodig zijn voor glucose-homeostase). Vandaar de uitdrukking "genezen van diabetes type 1" betekent "het veroorzaken van een onderhoud of restauratie van het endogene vermogen van het lichaam om insuline te produceren in reactie op het niveau van de bloedglucose" en coöperatieve samenwerking met contraregulerende hormonen.

Dit hoofdstuk heeft alleen met benaderingen voor de genezing van de onderliggende aandoening van diabetes type 1, doordat het lichaam endogeen,''in vivo'', insuline produceren in reactie op het niveau van de bloedsuikerspiegel. Het heeft geen betrekking op andere benaderingen, zoals, bijvoorbeeld, closed-loop geïntegreerde glucometer / insulinepomp producten, die de kwaliteit van leven zou kunnen verhogen voor mensen die diabetes hebben type 1, en kan door sommigen aangeduid als "kunstmatige alvleesklier ".

Reversion

Inkapseling

Een biologische aanpak van de kunstmatige alvleesklier is het implantaat bioengineered weefsel met eilandje cellen, die zou afscheiden van de bedragen van insuline, amyline en glucagon nodig in reactie op voelde glucose.

Als eilandje cellen zijn getransplanteerd via de Edmonton-protocol, werd de productie van insuline (en glycemische controle) hersteld, maar ten koste van de voortgezette immunosuppressie drugs. Inkapseling van het eilandje cellen in een beschermende coating is ontwikkeld om de immuunrespons op getransplanteerde cellen, die de last van immuno-suppressie en de voordelen van de levensduur van het transplantaat verlicht te blokkeren.

Een concept van de bio-kunstmatige alvleesklier maakt gebruik van ingekapselde eilandje cellen aan een''eilandje blad''die mogelijk chirurgisch kunnen worden ingeplant om te functioneren als een kunstmatige alvleesklier te bouwen.

Dit eilandje sheet ontwerp bestaat uit:

• Een innerlijke mazen van vezels om kracht voor het eilandje af te verstrekken;
• Eilandje cellen, ingekapseld te voorkomen waarvan een prolifererende immuunrespons, gehandeld op grond van de maas vezels;
• Een semi-permeabel beschermende laag rond het blad, voor de verspreiding van nutriënten en uitgescheiden hormonen toe te staan;
• Een beschermende coating, om een ​​vreemd lichaam reactie resulteert in een fibrotische reactie die muren uit het blad en de oorzaken falen van het eilandje cellen te voorkomen.

Eilandje blad met inkapseling onderzoek is naar voren te drukken met grote studies bij dieren, het heden, met plannen voor klinische proeven op mensen binnen een paar jaar.

Klinische studies aan de gang in Nieuw-Zeeland door Living Cell Technologies hebben ingekapseld varkens eilandje cellen in een zeewier afgeleide capsule. Deze aanpak heeft zeer positieve klinische studies en is momenteel in menselijke proeven van 2008. Tot nu toe heeft de behandeling met deze methode van de cel inkapseling bewezen veilig en effectief en is de eerste om insuline onafhankelijkheid in menselijke proeven te bereiken zonder immunosuppressieve geneesmiddelen.

Eilandje celregeneratie benadering

Onderzoek uitgevoerd op het Massachusetts General Hospital tussen 2001 en 2003 blijk gegeven van een protocol bij type 1 diabetes bij niet-obese diabetische muizen (een veel gebruikte diermodel voor diabetes mellitus type 1) te keren. Drie andere instellingen hebben gelijkaardige resultaten, zoals gepubliceerd in de 24 maart 2006 nummer van Science''''. Een vierde studie door de National Institutes of Health bereikte vergelijkbare resultaten opleveren, en werpt ook licht op de betrokken biologische mechanismen.

Andere onderzoekers, met name Dr Aaron I. Vinik van de Strelitz Diabetes Research Instituut voor Eastern Virginia Medical School en een voormalige collega, Dr Lawrence Rosenberg (nu aan de McGill University) ontdekte in een eiwit zij naar verwijzen als InGaP, wat staat voor eilandje neogenese geassocieerd eiwit terug in 1997. InGaP lijkt te zijn het product van een gen dat verantwoordelijk is voor het regenereren van de eilandjes die insuline en andere belangrijke hormonen in de alvleesklier te maken.

InGaP heeft commercialisering moeilijkheden. Hoewel het veelbelovend leken, zijn commerciële rechten in andere handen herhaaldelijk, eenmaal in handen van Procter & Gamble Pharmaceuticals, die uiteindelijk laten vallen. Rechten werden vervolgens overgenomen door GMP Bedrijven. Meer recent, Kinexum metabolisch, Inc sindsdien sublicentie InGaP van GMP voor verdere klinische studies. Kinexum is doorgegaan met de ontwikkeling onder leiding van Dr G. Alexander Fleming, een ervaren metabole geneesmiddelinteracties ontwikkelaar, die diabetes medicijn review leiding bij de FDA voor meer dan een decennium. Met ingang van 2008 had het eiwit ondergaan Fase 2 klinische proeven op mensen en ontwikkelaars waren het analyseren van de resultaten. Op 68e jaarverslag van de American Diabetes Association Scientific Sessions in San Francisco, Kinexum kondigde een fase 2 klinische studie met menselijke een combinatietherapie, bestaande uit DiaKine's Lisofylline (LSF) en Kinexum's InGaP peptide, dat naar verwachting beginnen in het najaar van 2008. De proef is uniek in dat patiënten die buiten de 'nieuw gediagnosticeerde' periode zal worden opgenomen in de studie. De meeste huidige studies strekkende tot de behandeling van mensen met type 1 diabetes niet behoren die met gevestigde ziekte.

Stamcellen benadering

Onderzoek wordt gedaan op verschillende locaties in die eilandjes van Langerhans cellen ontwikkeld uit stamcellen.

Zuid-Korea

In januari 2006, heeft een team van Zuid-Koreaanse wetenschappers gegroeid bètacellen in de pancreas, die kunnen helpen bij de behandeling diabetes, uit stamcellen afkomstig uit het navelstrengbloed van pasgeboren baby's.

Brazilië

Stamcelonderzoek is ook geopperd als een mogelijke weg voor een genezing, omdat het kan hergroei van Islet cellen die genetisch zijn deel van het behandelde individuele vergunning, dus misschien hoeft voor immuno-suppressants.This nieuwe methode autologe nonmyeloablative hematopoietische stamceltransplantatie werd ontwikkeld door een onderzoeksteam samengesteld door de Braziliaanse en Amerikaanse wetenschappers (Dr. Julio Voltarelli, Dr Carlos Eduardo Couri, dr. Richard Burt en collega's) en het was de eerste studie om te gebruiken celtherapie in de menselijke diabetes mellitus stamcellen Dit was aanvankelijk getest bij muizen en in 2007 was er de eerste publicatie van stamceltherapie bij deze vorm van diabetes te behandelen. Tot 2009 was er 23 patiënten geïncludeerd en gevolgd gedurende een gemiddelde periode van 29,8 maanden (variërend van 7 tot 58 maanden). In het proces, is een ernstige immunosuppressie met hoge doses cyclofosfamide en anti-thymocyt globuline gebruikt met het doel "het uitschakelen van" het immunologisch systeem ", en vervolgens autologe hematopoietische stamcellen zijn Gereïnfundeerde te regenereren door een nieuwe. Samengevat is het een soort van "immunologische reset", dat blokkeert de auto-immune aanval op alvleesklier resterende insuline-producerende cellen. Tot en met december 2009, 12 patiënten bleef continu insuline-vrij voor een periode woedt 14-52 maanden en 8 patiënten werden tijdelijk insuline-gratis voor perioden variërend van 6 tot 47 maanden. Van deze laatste 8 patiënten, 2 werd insuline weer vrij na het gebruik van sitagliptine is goedgekeurd een DPP-4-remmer alleen voor type 2 diabetes patiënten te behandelen en dit is ook de eerste studie naar het gebruik en de complete insuline document -independendce bij mensen met type 1 diabetes met dit medicijn. Parallel met insulinesuspensie, indirecte maatregelen van de endogene insulinesecretie is gebleken dat het aanzienlijk toegenomen in de hele groep van patiënten, ongeacht de noodzaak van het dagelijks exogene insuline te gebruiken.

Er waren echter geen controle onderwerpen, wat betekent dat alle processen kunnen zijn geheel of gedeeltelijk natuurlijk. Ten tweede is er geen theorie voor het mechanisme van de genezing is bevorderd. Het is nog te vroeg om te zeggen of de resultaten zullen worden positief of negatief op de lange termijn.

Universiteit van North Carolina

In september 2008 hebben wetenschappers van de Universiteit van North Carolina in Chapel Hill School of Medicine bekendgemaakt hun succes bij het transformeren van cellen uit menselijke huid in cellen die insuline produceren.

De huidcellen werden voor het eerst omgezet in stamcellen en vervolgens was onderverdeeld in insuline-afscheidende cellen.

Echter, andere wetenschappers hebben twijfels, omdat de research papers niet aan de nieuwe cellen 'glucose responsiviteit en de hoeveelheid insuline die ze in staat zijn te produceren detail.

Gentherapie

Het ontwerpen van een virale vector om opzettelijk infecteren cellen met DNA uit te voeren op de virale productie van insuline in reactie op de bloedsuikerspiegel.]

Technologie voor gentherapie is het bevorderen van snel, zodat er meerdere routes mogelijk om endocriene functie ondersteunen, met potentieel om praktisch te genezen.

• Gentherapie kan gebruikt worden om insuline direct productie: een orale medicatie, bestaande uit virale vectoren die de insuline-sequentie, wordt verteerd en levert zijn genen om de bovenste darmen. Die darmcellen zal dan gedragen als elke virale geïnfecteerde cel, en zal de insuline-eiwit te reproduceren. Het virus kan worden gecontroleerd om alleen infecteren de cellen die reageren op de aanwezigheid van glucose, is zodanig dat insuline alleen geproduceerd in de aanwezigheid van hoge glucosewaarden. Vanwege de beperkte aantallen van de geleverde vectoren, zou zeer weinig darmcellen daadwerkelijk worden beïnvloed en zou natuurlijk afsterven in een paar dagen. Dus door het variëren van de hoeveelheid van orale medicatie gebruikt, de hoeveelheid insuline aangemaakt door gentherapie kan worden verhoogd of verlaagd als nodig is. Als de insuline producerende darmcellen afsterven, worden ze versterkt door aanvullende orale medicatie.
• Gentherapie kan eventueel worden gebruikt om de vernietiging te genezen van de oorzaak van beta-cel, waardoor het uitharden van de nieuwe diabetespatiënt voor de beta cel destructie en volledig is onomkeerbaar.
• Gentherapie kan gebruikt worden om op natuurlijke wijze weer twaalfvingerige darm cellen en de twaalfvingerige darm volwassen stamcellen in beta-cellen en die insuline produceren amyline. Door het leveren van beta-cel-DNA naar de darm cellen in de twaalfvingerige darm, zullen een paar darmcellen te zetten in beta-cellen, en vervolgens volwassen stamcellen zal ontwikkelen tot beta-cellen. Dit maakt het aanbod van bèta-cellen in de twaalfvingerige darm zelf aanvullen, en de beta-cellen produceren insuline in proportioneel antwoord op koolhydraten.

Yonsei Universiteit

Wetenschappers in de Zuid-Koreaanse universiteit van Yonsei hebben, in 2000, er in geslaagd om diabetes bij muizen en ratten. Met behulp van een virale vector, een DNA dat codeert voor de productie van een insuline-analoog werd geïnjecteerd om de dieren, die bleef niet-diabetische voor ten minste de acht maanden duur van de studie.